(PR Card) دریافت می‌نمایند و مقیم دائم کانادا محسوب می‌گردند. کارت PR که 5 سال

 اعتبار دارد علاوه براینکه یک مدرک مسافرتی (Travel Document) محسوب شده

و لازم است در هنگام بازگشت به کانادا (در صورت سفرت به خارج از کشور) ارائه گردد،

 در واقع سندی رسمی است که وضعیت اقامتی دارنده آن را به عنوان مقیم دائم کانادا به

 اثبات می‌رساند.
 

مقیم دائم کانادا از تمام حقوق متعلقه به یک شهروند یا سیتی زن کانادا، به استثناء موارد

 زیر، برخوردار است:

•  حق رأی دادن و کاندیدا شدن در انتخابات
• حق اشتغال به کار در برخی سمت‌های دولتی که از

        ملاحظات و نیازمندیهای امنیتی بالا برخوردارند

• حق سکونت و اقامت در کانادا در صورت ارتکاب جرم جنایی
  

مقیم دائم کانادا پس از احراز شرایط لازم می‌تواند برای کسب شهروندی این کشور

 نیز اقدام کند و از حقوق فوق برخوردار شود. البته شایان ذکر است که کسب تابعیت

 کانادا اجباری نیست و مقیم دائم کانادا می‌تواند تا هر زمان که بخواهد به صورت

 مهاجر در کشور زندگی کند مشروط به اینکه وضعیت اقامت دائم خود را حفظ و قوانین

 کشور را رعایت نماید.

مقیم دائم کانادا برای تثبیت وضعیت اقامتی خود باید بتواند کارت اقامت دائم یا

کارت PR را در پایان دورۀ 5 ساله اعتبار آن تمدید کند و بدین منظور باید نشان دهد

که در طی 5 سال گذشته حداقل به مدت 2 سال در کانادا سکونت و حضور فیزیکی

 داشته است. تنها مورد استثناء شامل حال کسانی است که توسط یک شرکت یا

بیزنس کانادایی در خارج از کانادا مأمور به خدمت شده‌اند. به عنوان مثال اگر مقیم 

دائم کانادا توسط بانکی کانادایی استخدام و برای خدمت به شعبه‌ای از این بانک در

 خارج از کانادا اعزام شود، مدت زمانی که در خارج از کانادا حضور داشته و در

 بانک مذکورمشغول به کار بوده است نیز به عنوان زمان مورد نیاز برای تمدید

وضعیت اقامت دائم محاسبه شده و می‌تواند هنگام تمدید کارت اقامت دائم خود

این زمان را نیز به حساب بیاورد  (این موضوع برای همراه یا همراهان این شخص

 نیز صادق است).

یکی از انتقاداتی که در این رابطه ابراز می‌شود تفاوت و یا به اعتقاد منتقدین

 تبعیضی است که قانون بین مقیم‌های دائم کانادا و بر اساس ملیت‌ آنها قائل می‌شود.

 برای تشریح بیشتر موضوع ابتدا توجه شما دوست عزیز را به این نکته جلب می‌کنم

 که برخی ملیت‌ها یا به عبارتی ساکنین کشورهای معینی از جمله آمریکا و کشورهای

 اروپای غربی برای ورود به کانادا نیاز به اخذ ویزای اقامت موقت (TRV) ندارند و

 تنها با داشتن پاسپورت معتبر می‌توانند به کانادا وارد شوند.

حال فرض کنید یکی از شهروندان این کشورها با داشتن ویزای اقامت دائم به کانادا

 وارد شده وپس از چند ماه کشور را ترک کرده و تا سالها بعد به کانادا باز نگشته است.

 این فرد اگر قصد داشته باشد بعد از سالها به کانادا بازگشته و با دو سال سکونت در

 کشور وضعیت اقامت دائم خود را مجدداً اخذ نماید، این امکان را در اختیار دارد و

می‌تواند تنها با داشتن پاسپورت معتبر به کانادا وارد شده و دو سال پس از سکونت و

حضور فیزیکی در کشور برای دریافت کارت PR  جدید خود اقدام کند.

حال در سناریوی مورد بحث جای شخص اول ماجرا را با فردی عوض کنید که مانند

 شخص اول مقیم دائم کانادا بوده ولی تابعیت کشوری را دارست که ساکنین آن برای

 ورود به کانادا ملزم به اخذ ویزای اقامت موقت هستند. در این حالت احتمال و امکان

 ورود این شخص به کانادا بسیار پایین‌تراز مورد اول است زیرا اولاً برای ورود به کشور

علاوه بر پاسپورت معتبر باید ویزای اقامت موقت کانادا را اخذ کند و ثانیاً احتمال اینکه

 افسر ویزا درخواست وی را نپذیرد با توجه به مواردی که درعمل وجود داشته و قبلا

اتفاق افتاده است منتفی نیست. افرادی که انتقاداتی را در این رابطه ابراز داشته‌اند

معتقدند کلیه کسانی که اقامت دائم این کشور را اخذ می‌کنند بر اساس قانون اساسی

 کانادا و صرفنظر از ملیتی که دارند در برابر قانون مساوی بوده و از حقوقی برابر

برخوردارند و مواردی مشابه آنچه تشریح شد را به عنوان نمونه‌ای از تبعیض ملیتی

 مورد اشاره قرار می‌دهند.

 حرفه متقاضی بستگی دارد و در واقع متقاضی باید با توجه به عنوان و شرح وظایف

 شغل و حرفه خود واجد حداقل مهارت های زبانی لازم به شکلی که بتواند شغل مورد

 نظر را در کانادا به نحو احسن انجام دهد، باشد. اگر متقاضی با هر دو زبان انگلیسی

 و فرانسه آشناست باید زبانی را که در آن تسلط بیشتری دارد به عنوان زبان اول خود

برگزیند و توانمندیهای خود در این زبان را با شرکت در آزمون IELTS

( برای زبان انگلیسی) و یا TEF (برای زبان فرانسه) به اثبات برساند. جداول زیر

 حداقل نمره مورد نیاز برای چهار مهارت خواندن، شنیدن، صحبت کردن، و نوشتن در

 هریک از این آزمونها را خلاصه کرده‌اند:
 

همانگونه که مشاهده می‌کنید نمره موردنیاز در هر مهارت با توجه به نوع و سطح

شغل مورد نظر در فهرست NOC ونیز فاکتورهای CLB/NCLC تعیین می‌شود.

CLB  (برای زبان انگلیسی) و NCLC (برای زبان فرانسه) در واقع مجموعه‌هایی

هستند که قابلیت‌های زبانی توسط آنها شرح داده شده‌اند و افسر ویزا با استفاده از آنها

 و با توجه به نمره‌ای که متقاضی در آزمون‌هایIELTS  و یا TEF اخذ کرده است،

مهارت‌های زبانی وی را ارزیابی می‌کند.

فاکتورCLB/NCLC برای افرادی که شغلی در سطوح 0 یا A دارند باید:

برای هریک از چهار مهارت 7 یا بیشتر، یابرای یکی از مهارت‌ها 6،

برای دو مهارت بعدی

( هردومهارتی که متقاضی انتخاب می‌کند) 7 یا بیشتر، و برای مهارت

 باقیمانده 8 یا بیشتر باشد.

در 20 رشته غیر پزشکی را منتشر کرد.

مهاجران متخصص در برخی از رشته ها نمی توانند با مدرک تحصیلی و تجربه کاری خود در کانادا مشغول

بکار شوند، مگر اینکه چند دوره جدید و یا امتحان لازم را برای کسب مجوز ویژه کانادا کسب کنند.

این اقدام دولت محلی ساسکچوان می تواند به مهاجران کمک کند در بدو و رود و حتی قبل از رسیدن به آن

ایالت، اطلاعات و آمادگی لازم را برای کسب مجوز اخذ کنند.

این رشته ها عبارتند از:

علوم کاربردی

معمار

مهندسین

وکیل

مشاور املاک

معلم

دامپزشک

حسابدار

بیمه

مشاور وام مسکن

امور اجتماعی

زمین شناس

خاک شناس

برق کار

لوله کش

تکنسین امور سردخانه

آهنگر

اطلاعات مربوط در این بخش ، می تواند راهنمای خوبی برای سایر ایالت ها نیز باشد

 

جیسون کنی وزیر مهاجرت و شهروندی کانادا , برنامه مهاجر پذیری این کشور

را برای سال 2010 چنین تشریح کرد : 

وی گفت : در حالی که دیگر کشور ها به کاهش سطح مهاجرت به عنوان پاسخ کوتاه مدت به

رکود اقتصادی , روی آورده اند . ما با حفظ سطح مهاجران کشور خود به نیاز های بلند مدت

اقتصادیمان توجه می کنیم .

بر همین اساس کانادا در سال جدید قصد دارد بین 24,000 الی 260,000 ویزای اقامت

دائم صادر کند . یعنی به همان میزان که در سال گذشته نیز وجود داشت .

همچنین وی افزود در سال جدید ظرفیت برنامه های کاندیداتوری استانی بیشتر خواهد شد .

چرا که اولا : استانها با درک بهتر و آگاهی از وضعیت بازار کار خود به انتخاب مهاجرین

می پردازند و ثانیا: دولت کانادا با این عمل می تواند توزیع مناسبی از مهاجران در تمام

کانادا داشته باشد .

در برنامه سال 2010 تلاش شده است با کوتاه کردن زمان بین 6 الی 12 ماه برای

پرونده های Skilled worker  نسبت به برنامه قبل از فوریه 2008 که همین زمان 6 سال بود , از

پرونده های انبار شده کاسته شود . 

علاوه بر کسانی که به منظور یادگیری زبانهای انگلیسی و فرانسه  به کانادا

می‌آیند، هر ساله  بالغ بر 130,000 نفر جهت ادامه تحصیل یا آغاز تحصیل به کانادا

وارد می‌شوند. هرساله کالج‌ها و دانشگاههای بسیاری در کانادا با استاندارد و

کیفیت آموزشی بالا آماده پذیرش دانشجویان خارجی می‌باشند. برای تحصیل درکانادا

به اجازه تحصیل و ویزای اقامت موقت کانادا نیاز دارید

( البته استثنائاتی نیز وجود دارد که در این موارد دانشجو ملزم به اخذ اجازه تحصیل

نیست). برای کسب اجازه تحصیل قبل از هر چیزی باید از یکی از کالج ها یا

دانشگاه‌های شناخته شده کانادایی پذیرش بگیرید. هر کالج یا دانشگاهی از قوانین،

شرایط، و نیازمندیهای مختص به خود جهت اعطای پذیرش تحصیلی به متقاضیان

برخوردارست. بنابراین لازم است با موسسه مورد نظر تماس گرفته یا وب‌سایت‌شان را

بررسی کنید تا با شرایط و نیازمندی‌های آنها آشنا شده و از نحوه درخواست و شرایط

اعطای پذیرش آگاه شوید. معمولا متقاضی اخذ پذیرش باید 9 تا 12 ماه زودتر

تقاضانامه خود را همراه با سایر مدارک مورد نیاز به کالج یا دانشگاهی که انتخاب کرده

است، بفرستد. اگر زبان مادری متقاضی انگلیسی یا فرانسه نباشد (در کانادا هم

دانشگاه‌ها‌ و کالج‌های انگلیسی زبان وجود دارد و هم فرانسه زبان)، معمولا لازم

است مهارت‌های زبانی متقاضی با شرکت در یکی از امتحانات استانداردی که مورد

قبول دانشگاه یا کالج مورد نظر است، سنجیده شود. آزمون‌ تافل (TOEFL) و نیز آزمون

آیلتس (IELTS) توسط اغلب دانشگاه‌ها و کالج‌های انگلیسی زبان کانادا پذیرفته می‌شود.

متقاضی ویزای تحصیلی کانادا علاوه بر اخذ پذیرش از یک دانشگاه یا کالج کانادایی

باید ثابت کند از توانایی مالی کافی برای پرداخت شهریه و تامین هزینه‌های زندگی در

کانادا برخوردارست و نیز افسر ویزا را قانع کند که پس از پایان تحصیل به کشور خود

باز خواهد گشت.

دانشجویان خارجی که به صورت تمام وقت در یک دانشگاه‌ یا کالج کانادایی تحصیل

می‌کنند می‌توانند در مدت تحصیل و حتی بدون داشتن اجازه کار در محدوده و پردیس

(Campus) دانشگاه یا کالج کار کنند. این دانشجویان یا همسران‌شان می‌توانند با اخذ

اجازه کار  (Work Permit) در بیرون از دانشگاه نیز به کار مشغول شوند. اجازه کار

می‌تواند در حین تحصیل یا پس از فراغت از تحصیل برای دانشجو یا همسر وی صادر

شود.

دانشجویانی که پس از فراغت از تحصیل حداقل به مدت یک سال به صورت تمام وقت

در کانادا مشغول به کار بوده اند می‌توانند بر اساس برنامه مهاجرتی جدید "مهاجرت از

طریق تجربه کانادایی" برای دریافت اقامت دائم کانادا اقدام کنند.

تحصیل در کانادا بدون نیاز به اجازه تحصیل

برخی افراد برای تحصیل در کانادا نیازی به داشتن اجازه تحصیل ندارند. این موارد عبارتند از:

کسانی که بخواهند در دوره‌های تحصیلی کوتاه مدت مشغول به تحصیل شوند. منظور از دوره تحصیلی کوتاه مدت دوره‌ای

است که مدت آن 6 ماه یا کمتر است.

اعضای خانواده و کارمندان نمایندگان کشورهای خارجی برای تحصیل در کانادا نیازی به داشتن اجازه تحصیل ندارند.

اعضای نیروهای مسلح خارجی.

1. فارغ التحصیلان خارجی: این گروه از متقاضیان در صورتی واجد شرایط استفاده از تسهیلات جدید مهاجرتی هستند که از یکی از دبیرستان‌ها یا کالج‌های فنی و حرفه‌ای کِبک فارغ التحصیل شده و یا از یکی از موسسات آموزش عالی معتبر این ایالت مدرک لیسانس، فوق لیسانس ویا دکتری کسب کرده‌ باشند. افراد مذکور باید کل دوره تحصیلی و یا حداقل یکسال از تحصیلات تمام وقت خود را به زبان فرانسه به انجام رسانده باشند و یا با شرکت دردوره آموزش زبان فرانسه در یکی از موسسات آموزشی کِبک مهارت‌های این زبان را حداقل در سطح B1 کسب کرده باشند. واجدین شرایط می‌توانند از خارج از کبک نیز برای این برنامه اقدام کنند البته به شرطی که مدرک تحصیلی خود را اخیرا و حداکثر تا 24 ماه قبل از تاریخ اجرای قوانین جدید دریافت نموده باشند.
2. نیروهای کار موقت: نیروهای کار موقت که با داشتن اجازه کار و به صورت قانونی در کِبک حضور داشته‌ و در مدت 2 سال قبل از اقدام به مدت حداقل 12 ماه به صورت تمام وقت و در شغلی تخصصی در کِبک مشغول به کار بوده‌اند، ممکن است بتوانند از تسهیلات ارائه شده توسط قوانین و مقررات جدید بهره‌مند گردند. البته متقاضی این گروه مهاجرتی نیز باید حداقل توانمندی‌های مربوط به زبان فرانسه را دارا باشد. برای مثال متقاضی باید سابقه حداقل یک سال تحصیل به زبان فرانسه در سطح دبیرستان یا بالاتر از دبیرستان را ارائه کند، یا زبان فرانسه را در یک موسسه آموزشی کِبکی تا سطح حداقل B1 فراگرفته باشد، و یا در یکی از آزمون‌های معتبر و استاندارد زبان فرانسه شرکت و نمره قابل قبولی را کسب کرده باشد.
3. نیروهای مورد نیاز بازار کار کِبک: براساس قوانین جدید، اداره مهاجرت کِبک بررسی پرونده متقاضیانی که تجربه، تخصص، و آموزش‌های مورد نیاز بازار کار ایالت را دارا هستند در الویت قرار می‌دهد و واجدین شرایط می‌توانند گواهی گزینش ایالت کِبک را در مدت زمان کمتری نسبت به قبل دریافت کرده و به کانادا مهاجرت کنند.

باتوجه به تجربه سالها کار و زندگی در کانادا و بر اساس ارتباطی که به واسطه شغل‌ام به عنوان مشاور مهاجرت با هموطنان مهاجر به کانادا دارم، به جرات می‌توانم ادعا کنم که ریشه بسیاری از مشکلات آنان از جمله مسئله نیافتن شغلی تخصصی که شاید بتوان آن را علت العلل بسیاری از مشکلات بعدی دانست، عبارتست از عدم تسلط کافی فرد بر زبان انگلیسی (یا فرانسه، برای کسانی که در کِبک سکونت می‌یابند). هرچند نمی‌توان عواملی نظیر بحران اقتصادی فعلی که بر نرخ بیکاری در کلیه کشورهای دنیا و از جمله کانادا موثر بوده‌است را از نظر دور داشت ولی به اعتقاد بنده مشکلاتی از این دست مقطعی بوده و اگر بخواهیم در بازه زمانی بزرگتری مسئله را تحت بررسی قرار دهیم، می‌توان اذعان کرد که عدم برخورداری از مهارت‌ها و توانمندی‌های زبانی یکی از مهمترین موانع موفقیت مهاجرانی است که با دراختیار داشتن مدارک دانشگاهی و سالها سابقه کار و به عنوان نیروی کار متخصص به کانادا مهاجرت می‌کنند اما متاسفانه و به ناگزیر در تله کارهای نامتناسب و با درآمد کم گرفتار شده و هزینه‌ها و مشکلات زندگی اجازه، فرصت  و امکان برون رفت از آن را به آنها نمی‌دهد. توصیه‌ای که همواره به مشتریان و موکلین خود کرده و می‌کنم این است که اصولا تصور کافی بودن معلومات زبان انگلیسی را از ذهن خود پاک کنند و در زمان انتظار جهت روشن شدن وضعیت پرونده و تا هنگام دریافت ویزای اقامت، که ممکن است چند سال طول بکشد، از هر امکانی برای تکمیل مهارت‌ها و معلومات زبان انگلیسی‌اشان بهره گرفته و بدانند که پس از ورود به کانادا ممکن است هیچگاه فرصت و وقت کافی برای بهبود زبان انگلیسی خود نداشته باشند.
نتایج تحقیقی که اخیرا دانیل هایبرت، یکی از اساتید دانشگاه بریتیش کلمبیا، در مورد مهاجران سکونت یافته در ونکوور انجام داده است نشان می‌دهد که میزان برخورداری از مهارت‌ها و توانمندی‌های زبان انگلیسی ارتباط معناداری با درآمد سالانه این مهاجران داشته است. تحقیقات آقای هایبرت نشان می‌دهد که موضوع تسلط بر زبان انگلیسی بیشترین تاثیر خود را بر افرادی نشان داده است که از آسیای شرقی و کشورهایی مانند چین، هنگ کنگ، و کره جنوبی به ونکوور مهاجرت کرده‌اند. این گروه از افراد در مقایسه با مهاجران سایر کشورها از مهارت‌ها و توانمندی‌های کمتری در زمینه زبان انگلیسی برخوردار بوده‌اند و هرچند از نظر تعداد بیش از نیمی از کل مهاجرانی که تحت گروه مهاجرتی skilled workers به ونکوور وارد شده‌اند را تشکیل می‌دهند ولی درآمد متوسط سالیانه آنها کمتر از متوسط درآمد مهاجران بوده‌است؛ به طوری که متوسط درآمد مهاجران تازه وارد در سال 2005 (مهاجرانی که به عنوان نیروی کار متخصص و ماهر به ونکوور وارد شده و در آن سکونت یافته‌اند) معادل 40,800 دلار برای مردان و 31,580 دلار برای زنان بوده است در حالیکه این ارقام برای مهاجران آسیای شرقی به ترتیب 30,260 دلار و 25,830 دلار است که به اعتقاد آقای هایبرت نشانگر اختلاف محسوس و معناداری است.
اعلام بودجه نُه و نیم میلیون دلاری دولت فدرال کانادا جهت آموزش زبان انگلیسی به مهاجران تازه وارد موید اهمیت موضوع و نقشی است که می‌تواند تسلط بر این زبان در زندگی جدید مهاجران بازی کند. با این وجود خود آقای جیسون کنی، وزیر مهاجرت کانادا، در هنگام اعلام این بودجه اعتراف می‌کند که تنها 25 درصد از مهاجران تازه وارد در کلاسهای رایگانی که دولت کانادا برایشان مهیا کرده است ثبت نام می‌کنند و اغلب با توجه به ضرورت تامین هزینه‌های زندگی و به علت گرفتار آمدن در تله‌ کارهای طولانی مدت و کم درآمدی که در ابتدای مقاله به آن اشاره کردم فرصت شرکت در این کلاسها را ندارند.
بنابراین توصیه مجدد و موکد من به هموطنان عزیزی که در صف انتظار ویزای اقامت دائم کانادا هستند این است که از بهبود مهارت‌های نوشتاری، شنیداری، و به خصوص گفتاری زبان انگلیسی خود با این تصور که پس از ورود به خاک کانادا فرصت و امکانات کافی برای انجام آن را دارند، غافل نشوند و بدانند که اگر هنگام دریافت ویزا قادر باشند انگلیسی را به راحتی و روانی فارسی صحبت کنند بسیاری از مشکلاتشان برای یافتن کار، ادامه تحصیل، و بطور خلاصه بنای یک زندگی موفق در کانادا، از پیش حل شده است.

تمام کسانی که به منظور اقامت دائم و وارد شدن به بازار کار کانادا به این کشور وارد میشوند لازم است ارزش تحصیلات، آموزش‌ها، مهارت‌های تخصصی، و تجاربی که در خارج از کانادا کسب کرده اند را بدانند و با فرایند ارزیابی و به رسمیت شناساندن آنها در کانادا آشنا شوند. این نوشتار سعی می کند اطلاعاتی هرچند مختصر در این زمینه را در اختیار علاقمندان قرار دهد.
فرایند و نحوه ارزیابی و به رسمیت شاناساندن مدارک و تخصص‌هایی که در خارج از کانادا کسب می‌کنید به طور مشخص به سه عامل زیر بستگی دارد:

1. آیا قصد دارید به بازار کار کانادا وارد شوید و یا هدف شما ادامه تحصیل در کاناداست؟
2. اگر قصد کار کردن درکانادا را دارید آیا شغلی که انتخاب کرده اید از نوع مشاغل مقید به مقررات و کنترل‌های قانونی (مشاغل regulated) است یا خیر؟
3. قصد دارید در کدام ایالت کانادا ساکن شده و مشغول به کار شوید؟
   

اگر قصد ادامه تحصیل در کانادا را داشته باشید در اولین قدم باید از یک موسسه آموزش عالی کانادایی پذیرش کسب کنید و بدین منظور باید به وب سایت کالج و یا دانشگاه منتخب خود مراجعه و با پیش‌نیازها و فرایند اخذ پذیرش که برای هر موسسه و دانشگاه متفاوت است، آشنا شوید.
اگر بخواهید در کانادا کار کنید قبل از هر چیز باید شغلی که قصد وارد شدن به آن را دارید مشخص نمایید. قبل از ادامه بحث لازم است کمی در مورد مشاغل regulated توضیح داده شود و تفاوت این گونه مشاغل را با مشاغل non-regulated درکانادا بیان گردد. یک شغل regulated حرفه‌ای است که تحت کنترل مقررات و قوانین ایالتی (و گاها فدرال) بوده و توسط انجمن و اتحادیه صنفی و حرفه‌ای یا اصطلاحا ارگان قانونی (regulatory body) مربوطه اداره و سازماندهی می‌شود. ارگان صنفی- قانونی یک حرفه خاص، نیازمندی‌ها و استانداردهایی که بر اساس آنها مهارت‌ها، تحصیلات و تخصص متقاضیان ورود به حرفه مذکور بررسی می‌گردد را تنظیم می‌نماید و در واقع مرجع قانونی تصمیم گیری در مورد واجد شرایط بودن این افراد و ثبت و صدور گواهینامه برای آنان می‌باشد. نیازمندی‌های ورود به یک شغل regulated که ممکن است از یک ایالت به ایالتی دیگر متفاوت باشد معمولا مواردی همچون موفقیت در آزمون‌های تخصصی، داشتن دوره معینی تجربه کار و تجربه سرپرستی، دارا بودن حد معینی از مهارت‌ها و توانمندی‌های انگلیسی (یا فرانسه)، و ... را شامل می‌گردد. مشاغل regulated عموما حرفه‌ها و تخصص‌هایی هستند که ارتباط مستقیم با انسان و سلامت و امنیت انسان و نیز سایر موجودات زنده داشته و هدف از تنظیم مقررات و استانداردهای قانونی برای این نوع مشاغل در واقع تلاش برای حفظ سلامت و امنیت کسانی است که بطور مستقیم یا غیر مستقیم با اینگونه حرفه‌ها مرتبط و ذی نفع هستند. در حدود 20 درصد از شاغلین کانادایی در مشاغل regulated، مشاغلی مانند پرستاری، پزشکی، فیزیوتراپی، دامپزشکی، برقکاری، لوله کشی، برخی رشته‌های مهندسی و ... مشغول به کارند و متقاضیان این نوع حرفه‌ها برای اینکه بتوانند در کانادا مشغول به کار شوند باید گواهینامه (لایسنس) حرفه‌ای مربوطه که توسط ارگان قانونی اداره کننده شغل در ایالت محل سکونت فرد صادر می‌شود را دریافت کنند یا توسط ارگان مذکور به ثبت برسند. لازم به ذکر است که استانداردها و نحوه ارزیابی متقاضیان در ایالت‌های مختلف یکسان نیست و حتی مشاغلی را می‌توان نام برد که در تعدادی از ایالت‌ها شغل regulated محسوب می‌گردند ولی در ایالت‌های دیگری از مشاغل عادی به شمار می‌روند. برای اینکه با نیازمندی‌های مربوط به یک شغل regulated خاص در ایالت محل سکونت خود آشنا شوید ابتدا باید ارگان صنفی-قانونی اداره کننده و کنترل کننده شغل مورد نظر در ایالت را یافته وسپس از طریق ارگان مذکور جزییات مربوط به فرایند، نیازمندی‌ها، و هزینه اخذ لایسنس یا به ثبت رساندن خود در شغل مورد نظر را بدست آورید.
بر خلاف مشاغل regulated، برای وارد شدن به بازار کار مشاغل عادی (non-regulated)، داشتن گواهینامه یا لایسنس خاصی مورد نیاز نیست و لازم نیست متقاضی توسط یک ارگان قانونی به ثبت برسد. هر چند در این نوع مشاغل هم ممکن است گواهینامه ها یا مدارکی در دسترس باشد ولی دریافت آنها اختیاری بوده و در این نوع مشاغل در واقع کارفرمایی که قصد استخدام متقاضی را دارد مهارت‌ها، تخصص، و قابلیت‌های وی را بررسی و ارزیابی می کند و تصمیم گیرنده نهایی کارفرماست.

یکی از سوالات متداول متقاضیان دریافت ویزای اقامت دائم یا موقت کانادا دربارۀ وجوهی است که باید در این رابطه به دولت کانادا پرداخت کنند و نیز برگشت پذیر بودن یا نبودن این نوع هزینه‌هاست.
کسانی که برای مهاجرت به کانادا و دریافت ویزای اقامت دائم این کشور اقدام می‌کنند باید دو نوع وجه را بپردازند: هزینه بررسی پرونده که Application Fee یا Cost Recovery نامیده می‌شود و حق اقامت دائم کانادا که RPRF (Right of Permanent Residence Fee) یا Landing Fee نام دارد.
هزینه بررسی پرونده باید همزمان با ارسال فرم تقاضا برای متقاضی اصلی و همسر و فرزندان وابسته وی پرداخت گردد و حتی در صورت رد شدن پرونده متقاضی قابل بازپس گیری نیست. حق اقامت دائم یا RPRF که 490 دلار کاناداست باید قبل از صدور ویزا و زمانی که اداره مهاجرت کانادا  مشخص می‌کند، پرداخت گردد. حق اقامت دائم کانادا فقط برای متقاضی اصلی و همسر همراه وی پرداخت ‌شود و لازم نیست برای فرزندان وابسته متقاضی اصلی یا فرزندان همسر وی (فرزندان زیر 22 سال) پرداخت گردد. حق اقامت دائم را می‌توان بر خلاف هزینه بررسی پرونده در صورت رد شدن درخواست متقاضی یا در صورت انصراف وی از مهاجرت به کانادا (انصراف قبل از صدور ویزا) و خارج کردن پرونده از فرایند رسیدگی، پس گرفت.
جدول زیر هزینه بررسی پرونده را برای انواع ویزاهای اقامت دائم (مهاجرت تجاری، مهاجرت از طریق تخصص و حرفه، و مهاجرت خویشاوندی) نشان می‌دهد:

ویزاهای اقامت دائم	هزینه (دلار کانادا)
مهاجرت از طریق حرفه و تخصص و مهاجرت خویشاوندی - متقاضی اصلی و همسر وی	هریک 550 دلار
مهاجرت تجاری* (سرمایه گذاران، کارفرمایان، و خویش‌کارفرمایان)	متقاضی اصلی: 1,050 دلار
	همسر متقاضی: 550 دلار
هریک از اعضای خانواده که 22 ساله یا بزرگترند	550 دلار
هریک اعضای خانواده که کمتر از 22 سال سن دارند	150 دلار

 * این مبالغ مربوط به مهاجرت تجاری فدرال است و مهاجرت تجاری ایالتهای مختلف با توجه به ایالت مورد نظر متفاوت است. برای مثال در مهاجرت سرمایه گذاری کبک، متقاضی باید 3,850 دلار (برای متقاضی اصلی) به علاوه 150 دلار برای همسر و 150 دلار برای هریک از فرزندان وابسته عنوان هزینه بررسی پرونده پرداخت کند.

برای ویزاهای موقت و اجازه کار و اجازه تحصیل موقت نیز هزینه‌هایی دریافت می‌شود که در جدول زیر مشاهده می‌نمایید:

قابل ذکر است که مبالغ مورد اشاره در جداول فوق در تاریخ 31 دسامبر سال 2008 به روز شده و امکان تغییر هریک از آنها توسط اداره شهروندی و مهاجرت کانادا در هر زمانی پس از این تاریخ وجود دارد.
برخی دفاتر ویزا ممکن است این مبالغ را بر اساس پول رایج محلی نیز بپذیرند ولی برخی دیگر پرداخت هزینه‌های فوق را تنها به دلار کانادا قبول می‌کنند. به هر حال توصیه می‌شود متقاضی این مبالغ را با دلار کانادا بپردازد زیرا به علت نوسان نرخ ارز ممکن است مبلغ پرداخت شده معادل مبلغی که باید در زمان رسیدگی پرونده پرداخت شود نباشد که تاخیر در بررسی پرونده را به دنبال خواهد داشت. 

• کلیه کارت های اعتباری خود را به محض دریافت امضا کنید و کارت‌هایی را که استفاده نمی‌کنید کنسل نموده و مستهلک نمایید.
• فهرستی از تمام کارت‌های اعتباری مورد استفاده تهیه نمایید تا به محض گم شدن هریک با شرکت صادر کننده تماس گرفته و با ارائه شماره کارت آن را غیر فعال نمایید.
• تنها کارت‌های مورد نیاز را حمل کنید و تا حد امکان از به همراه داشتن کارت‌های هویتی به خصوص کارت SIN  خودداری کنید.
• هر ماه صورتحساب‌های مربوط به کارت‌های اعتباری و حساب‌های بانکی خود را به دقت بررسی کنید و هرنوع مورد مشکوکی را گزارش و پییگیری نمایید.
• توجه داشته باشید که زیر و رو کردن زباله‌ها یکی از روشهای برخی سارقان هویت به منظور فراهم کردن اطلاعات مورد نیازشان است. بنابراین برگه‌های صورتحساب، نامه‌ها، پاکت‌های نامه، و اصولا هر نوع کاغذ و یادداشتی که نام و آدرس، مشخصات مالی، شماره کارت اعتباری، شماره بیمه اجتماعی، شماره بیمه درمانی، عکس و یا سایر اطلاعات شخصی شما در آن وجود دارد را قبل از دور انداختن و بوسیله دستگاه‌ کاغذ خورد کن یا shredder رشته رشته کنید و یا اگر این دستگاه را در اختیار ندارید اعداد و اطلاعات مذکور را با استفاده از خودکار یا ماژیک از بین ببرید.
• حداقل سالی یک مرتبه گزارش اعتباری خود را از طریق دفاتر صدور گزارش اعتباری تهیه کرده و مطمئن شوید که فعالیت یا بدهی‌ مشکوک و غیر قابل قبولی در آن وجود ندارد.
• به طور کلی نسبت به در اختیار گذاشتن اطلاعات شخصی به خصوص از طریق اینترنت و تلفن مراقب باشید و هنگامی که ناگزیر به ارائه اطلاعات هستید، به حداقل مورد نیاز اکتفا نموده و حدالامکان از رد و بدل کردن اطلاعات مهم از طریق اینترنت (به خصوص اینترنت بیسیم) یا تلفن (به خصوص تلفن بیسیم) خودداری کنید و در صورت امکان از مودم‌هایی استفاده کنید که داده‌ها را قبل از ارسال کُذ گذاری کرده و به رمز درمی‌آورند.
• معمولا بانکها و شرکت های کارت اعتباری برای ارتباط با مشتریان خود از ایمیل استفاده نمی‌کنند و اگر بخواهند پیغام مهمی برای مشتری ارسال کنند آنرا با پست به آدرس وی می فرستند، بنابراین مراقب ایمیل‌هایی باشید که به ظاهر توسط بانک یا شرکت کارت اعتباری ارسال شده و اطلاعات شخصی شما را درخواست می‌کنند.
• اگر برگه‌های صورتحساب یا نامه‌‌هایی را که هرماهه و در دورهای زمانی مشخص ارسال می‌شوند را دریافت نکرده‌اید و مشکوک به redirect شدن نامه‌هایتان توسط شخص سومی هستید با اداره پست تماس بگیرید.
• در انتخاب اسم رمز (password) و یا شماره pin دقت کنید و از برگزیدن اسامی رمز آسان و مواردی که بر اساس اطلاعات شخصی شما و به راحتی قابل حدس زدن هستند، اجتناب کنید.

کانادا با مساحت 9,984,670 کیلومتر مربع دومین کشور جهان از نظر وسعت است و طولانی‌ترین خط ساحلی دنیا را داراست. این کشور در شرق با اقیانوس اطلس شمالی، در غرب با اقیانوس آرام، در شمال با اقیانوس منجمد قطب شمال، و در جنوب با ایالات متحده امریکا هم مرز است. فاصله شرقی ترین نقطه آن تا غربی ترین نقطه بالغ بر 7,000 کیلومتر است و برای اینکه از هالیفکس در ایالت نواسکوشا  به ونکوور در ایالت بریتیش کلمبیا  بروید باید 7 شبانه روز رانندگی کنید و یا یک سفر 7 ساعته هوایی را تجربه نمایید.

کانادا دارای 10 ایالت (Province) و 3 ناحیه (Territory) است که در پنج منطقه جغرافیایی اصلی (Region) واقع شده‌اند. جدول زیر مناطق جغرافیای مذکور را به همراه ایالت‌ها/ نواحی هر یک و پایتخت هر ایالت/ناحیه نشان می‌دهد. شهر اتاوا، پایتخت کانادا، در ایالت اُنتاریو واقع شده است.

هریک از این مناطق شرایط آب و هوایی خاص خود را داراست. منطقه شمال همچون صحرایی یخ زده با دما و رطوبت پایین بوده و اغلب پوشیده از برف است. تابستان در این منطقه تنها دو ماه دوام داشته و دمای هوا فقط چند هفته در سال به بالای دمای انجماد می‌رسد. ساحل غربی در مقایسه با سایر مناطق دارای آب و هوای معتدل تری است و بارش باران بیشتری را شاهد است. در اکثر مناطق چهار فصل متمایز بهار، تابستان، پاییز و زمستان وجود دارد اما درجه حرارت و شرایط جوی ازمنطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است. بهار در اکثر نقاط کانادا ماههای مارس، آوریل، و اوایل ماه مه را شامل شده و متوسط دمای روز درحدود 12 درجه سانتیگراد است اما دمای شب سردتر از روز است. تابستان گرم و در برخی مناطق بسیار شرجی است. در جنوب متوسط دمای هوا اغلب بیش از 20  درجه سانتیگراد است ودر برخی مواقع به بالای 30 درجه نیز می‌رسد. سپتامبر شروع پاییز است که با کاهش دمای هوا، بارش باران (و نیزدر برخی مناطق برف) و تغییر رنگ برگ درختان همراه است. در این فصل متوسط دمای هوای روز 10 درجه سانتیگراد است. زمستان از ماه دسامبر شروع شده و تا پایان فوریه ادامه دارد. در زمستان دمای هوا در اکثر مناطق، به جز منطقه ساحل غربی، معمولا زیر صفر درجه سانتیگراد بوده و گهگاه به 25 درجه سانتیگراد زیر صفر نیز می‌رسد. معمولا از دسامبر تا اوایل مارس بارش برف در اکثر مناطق کانادا مشاهده می‌شود.

دلایل متعددی برای زندگی و کسب و کار در کبک وجود دارد. قبل از ورود هرچه اطلاعات بیشتری به دست

آورید،بهتر می توانید حوادث غیر مترقبه و ناراحت کننده را پیش بینی کنید.در نتیجه برنامه های کسب و کار و

مهاجرت شما روال مطمئن تری را طی خواهد کرد.

کسب و کار در کبک

برای بازرگانان مشتاق به کشف افق های تازه، کبک اقتصادی منسجم، مدرن و پویا، نیروی کاری ماهر، هزینه های

عملیاتی رقابتی و سیستم مالیاتی با صرفه ای را ارائه می دهد.

مشخصه های بارز کبک:

- اقتصاد شکوفا

- جلودار در تکنولوژی پیشرفته

- روحیه کارآفرینی

- صادرات رو به رشد

در کبک بیش از 98% کسب و کار ها کوچک و متوسط هستند که 76% آنها دارای کمتر از پنج کارمند هستند.

نزدیک به 15% کارگران شغل آزاد دارند.

چند نمونه از دلایل برای انتخاب کبک:

- بازارهای بالقوه

- نیروی انسانی کارآمد

- هزینه های عملیاتی رقابتی

- شبکه حمل و نقل کارآمد

- سیستم مالیاتی با صرفه

- کمک های مالی دولت کانادا

- رویه های اداری منعطف

- برنامه های حمایتی کسب و کار

خلاصه اولویتهای جدید رسیدگی به پرونده های ارسالی مهاجرت توسط DIAC

1.       متقاضیان ویزای اسپانسر ایالتی (مناطق کم جمعیت(RSMS)  ) و اسپانسر شغلی  (ENS) که شامل

 Subclass 119 , 857, 121, 856, 475, 495, 496, 497 می گردد

2.       متقاضیان ویزای ایالتی که توسط یکی از ایالتهای استرالیا اسپانسر شده اند. (Subclass 176)

3.       متقاضیانی که شغل آنها در لیست مشاغل جدید(SOL Schedule 3) وجود دارد. (Subclass 175)

4.       دیگر متقاضیانی که در هیچیک از گروههای  بالا قرار نمی گیرند. لازم به ذکر است DIAC اعلام نموده که این افراد مدت طولانی را در لیست انتظار خواهند بود.